هفته
ای که گذشت هفته ای خونین بود در زندانهای سرزمین مان . 24 اعدام رسما اعلام شده .
بیشترشان با اتهام مربوط به مواد مخدر اعدام شده اند .
چند
هفته ای ست که نمایندگان مجلس در باره ی لزوم بازنگری قوانین مربوط مواد مخدر و صدور
حکم اعدام صحبت میکنند . این قوانین در آینده ای نه چندان دور به تصویب خواهد رسید
. این تغییر یک ضرورت تاریخی ست که از آن گریزی نیست .
حال
به این اعدامها از منظری دیگر نگاه کنیم :
اعدامها
ادامه خواهد یافت . دهها نفر اعدام میشوند و صدها عضو خانواده شان با عوارض ناشی از
اعدام دست و پنجه نرم خواهند کرد . به موازات این اعدامها در مجلس بحث و گفتگو و لابی
و مذاکرات ادامه خواهد داشت . با صبر و حوصله . بدون هیچ عجله ای . نمایندگان خبر ندارند
که بسیاری با چشمهای نگران به آنها نگاه میکنند تا هرچه زودتر این قانون تغییر کند
تا شاید عزیز زیر تیغشان از مرگ رهایی یابد . هر هفته چندین نفر به سلول انفرادی منتقل
خواهند شد و صدای شیون از خانه هایی برخواهد خاست . تا اینکه در آینده ای دور یا نزدیک
، تیتر روزنامه ها ، تغییر قانون اعدام متهمین مواد مخدر خواهد بود . زیر تیغ های بسیاری
خواهند گفت " آخیش حکمم میشکنه " و آه از نهاد خانواده هایی بر خواهد خاست
که روز قبل از تغییر قانون اعدام شده اند . آنان بیش از پیش اشک خواهند ریخت که ای
کاش فقط یک روز دست نگه میداشتند تا این قانون اعلام شود . در آنصورت تعدادی از هموطنان
ما با عوارض خشونت بار ناشی از اعدام دست و پنجه نرم نمیکردند .
این
احساس بدشانسی مثل خوره به جان بازماندگان اعدامی میافتد . اگر کودکی در چنین شرایطی
قرار بگیرد تا آخر عمر بار ناشی از بدشانسی را بدوش خواهد کشید و همیشه از تبعیض رنج
خواهد برد . چرا که او یتیم شده اما فلانی که اتهام پدرش مشابه پدر او بوده با استفاده
از قانون جدید زنده مانده . این چنین کودکی و چنین سرنوشتی دو موضوع را برجسته میکند :
اول
اینکه قوه قضائیه در اجرای حکم اعدام چنین متهمینی از خود صبر بیشتری نشان دهد . یا
حتی به تعلیق ضمنی احکام مبادرت کند .
دوم
اینکه نمایندگان در بررسی و ایجاد تغییرات لازم در قوانین مربوطه دست بجنبانند . هر
روز که آنان تعلل کنند حکم اعدام بیشتری صادر میشود و تعداد بیشتری بالای دار خواهند
رفت و خیل عظیمی از وابستگان محکومین سیاهپوش . هر روز که نمایندگان کوتاهی کنند کودکان
بیشتری بدون سرپرست شده و با عوارض ناشی از ابهام در آینده ، دست و پنجه نرم خواهند
کرد . دود همه این کوتاهی ها و تعلل و دست نجنیاندن به چشم ملت و هشتاد میلیون ایرانی
خواهد رفت .
اینجاست که باید بدانیم نماینده واقعی و دلسوز ملت کیست . وگرنه
با وابستگی به یک جناح و صرف چند صد میلیون تومان پول میتوان وارد مجلس شد . میتوان
به جای وکیل ملت بودن ، زینت الملوک بود . تفاوت بین مجلس موثر با مجلس بی بخار در
چنین نکاتی است که با منافع ملت پیوند دارد . نه با خواستهای طبقه زورمند . . .
با ما در تلگرام
دنبال كنيد
